دلارهای نفتی توان ایجاد اشتغال را دارند؟ ۲۳ خرداد, ۱۳۹۵

باید اعتبارات مناسبی به بخش های تولیدی و صنعتی اختصاص یابد این اعتبارات باید از ۲۰ درصدی که دولت از منابع حاصل از فروش نفت به صندوق توسعه ملی واریز می شود، برداشت شود.

اقتصادپرس: به تازگی آماری تامل برانگیز بر روی خروجی یکی از خبرگزاری ها قرار گرفت که نشان می دهد در طول ۱۰ سال اخیر روند کاهشی تعداد شاغلان دارای فعالیت کاری بالاتر از ۴۹ ساعت در هفته ادامه داشته و از ۹ میلیون و ۶۷۰ هزار نفر در سال ۸۴ به ۸ میلیون و ۳۴۹ هزار نفر در سال ۹۴ کاهش یافته است.

اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می شود که بدانیم بازار کار کشور در این دوره زمانی بزرگتر شده و تعداد شاغلان در سال ۹۴ نسبت به سال ۸۴ به تعداد یک میلیون و ۳۵۲ هزار نفر بیشتر شده است.

طبق بررسی های این آمار اگر روند فعالیت بنگاه های اقتصادی کشور دستکم در همان شرایط ۱۰ سال قبل باقی می ماند امروز باید حداقل ۱۰ میلیون و ۳۰۴ هزار نفر در مشاغل خود درآمد بیشتری کسب می کردند و امکان فعالیت بیشتر از ساعات معمول را در واحدهای خود می یافتند؛ بنابراین رکود باعث شده تا امروز نه تنها این اتفاق نیفتد، بلکه از ۹ میلیون و ۶۷۰ هزار نفری که در سال ۸۴ اضافه کاری می کردند، در سال ۹۴ به تعداد یک میلیون و ۳۲۱ هزار نفر هم کاسته شده با وجود اینکه در این دوره به تعداد شاغلان کشور یک میلیون و ۳۵۲ هزار نفر هم افزوده شده است!

طبق این گزارش فشار رکود اقتصادی و کاری بودن ضربه آن بر عملکرد اقتصاد ایران باعث شده تا در یک دوره ۱۰ ساله ۸.۹ درصد از مجموع شاغلان دارای ساعات کاری بالاتر از استاندارد کاسته شود. اگر شرایط اقتصادی سال ۸۴ هم حفظ می شد، امروز حدود ۲ میلیون نفر شاغل در بازار کار ایران امکان فعالیت بیشتر برای کسب و کار بهتر و کسب درآمد بالاتر را می یافتند؛ بنابراین رکود باعث شده تا ۲ میلیون نفر از کسب درآمد بالاتر باز بمانند.

رکود اقتصادی باعث شده تا تعداد شاغلان دارای اضافه کاری که در پایان سال ۹۴ دستکم باید ۱۰ میلیون و ۳۰۴ هزار نفر می شدند (حتی اگر اوضاع نسبت به سال ۸۴ بهبود نمی یافت)، در این سال ۸ میلیون و ۳۴۹ هزار نفر باشند. با وجود افزایش تعداد شاغلان در سال گذشته نسبت به سال ۸۴، از تعداد افراد دارای اضافه کاری یک میلیون و ۳۲۱ هزار نفر کاسته شده است.

اما راهکار های دولتی برای به سرانجام رسیدن ایجاد اشتغال چه میزان زمان می برد؟ آیا رکود به زودی درمان خواهد شد؟ پس از رفع رکود چقدر زمان صرف می شود تا اشتغال ایجاد شود؟

پاسخ کارشناسان حوزه کار به این سوالات این است که دولتها راه را اشتباه رفته اند و در حال حاضر بهترین اقدام برای کاهش نرخ بیکاری و اشتغالزایی درکشور پشتیبانی و ارائه برنامه برای بنگاه های کوچک است.

چرا که نزدیک به ۵۰ درصد نیروی کار کشور در بنگاه های خرد و کوچک مشغول به فعالیت هستند و حمایت از این بنگاه ها می تواند بازار اشتغال اساسی در کشور ایجاد کند.

در این راستا دولت باید حمایت های مالی از بنگاه های کوچک و خرد را افزایش دهد و درواقع، دولت باید اقداماتی برای سرمایه درگردش این بنگاه ها ازطریق ارائه تسهیلات با نرخ سود کم و طولانی مدت صورت دهد.

با وجود اهمیت حمایت های مالی دولت برای تداوم فعالیت های اقتصادی، اما بانک ها همواره برای پرداخت تسهیلات از جمله ارائه وثیقه، ضامن و … مانعی تراشی می کنند.

همچنین باید اعتبارات مناسبی به بخش های تولیدی و صنعتی اختصاص یابد این اعتبارات باید از ۲۰ درصدی که دولت از منابع حاصل از فروش نفت به صندوق توسعه ملی واریز می شود، برداشت شود.

دولت علاوه بر ارائه تسهیلات می تواند بسته های تشویقی برای ایجاد رقابت میان فعالان و سرمایه گذاران بخش های مختلف اقتصادی ارائه دهد دراین میان برای پشتیبانی از فعالیت های بنگاههای تولیدی از ورود بی رویه قاچاق و واردات کالاهای مشابه ایرانی جلوگیری کند.

نباید فراموش کرد ریزش نیروی کار که در سالهای اخیر با افزایش چشمگیری مواجه بوده عموما در بنگاه های کوچک رخ داده چرا که بنگاه های بزرگ تحت حمایت نهادهای دولتی و شبه دولتی قراردارند.

در سایر کشورها اشتغالزایی و کاهش نرخ بیکاری با افزایش مشارکت مردمی و حضور بخش خصوصی شکل میگیرد اما در ایران دولت می خواهد که خود به تنهایی همه مشکلات اقتصادی کشور را مرتفع کند که تجربه نشان داده در این زمینه موفق نیست.



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *