روایت حملات عجیب به یک وزیر به اتهام دفاع از سرمایه‌گذاری ۱۴ شهریور, ۱۳۹۵

یسی کلانتری که تجربه هشت سال صدارت بر وزارت کشاورزی در دولت سازندگی را دارد از فشارهایی در دوران صدارت خود، سخن می‌گوید که به دلیل دفاع از سرمایه‌گذاری به او تحمیل شده بود.

اقتصاد پرس: مشاور فعلی معاون اول رئیس جمهور در امور آب، کشاورزی و محیط زیست، پیش از این در دولت‌های اول و دوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی وزیر جهاد کشاورزی بود.

وی اخیرا در مصاحبه‌ای از رنج‌های دوران تصدی‌اش بر وزارت جهان کشاورزی حرف‌هایی زده و از حملاتی سخن گفته که به زعم او،‌به دلیل حمایتش از سرمایه‌گذاری برایش رخ داد.

کلانتری در کتاب «متغیر پنهان در سرمایه‌گذاری» به بیان بخشی از تاریخ شفاهی اقتصاد ایران می‌پردازد که طبق این سخنان، رسانه‌ها در انعکاس چهره سرمایه‌گذاران به عنوان انسان‌هایی که به کشاورزان ظلم می‌کنند، نقش داشته‌اند، اما به گفته او، این وضعیت به تدریج بهتر شده و اکنون به مانند گذشته نیست.

وی درباره دوران اوایل انقلاب اسلامی چنین روایت‌هایی را بیان کرده است:

*در اوایل انقلاب اسلامی عمدتا رسانه‌ها نقش مخربی در سرمایه‌گذاری به‌خصوص بخش کشاورزی داشتند. فکر می‌کردند که مثلا سرمایه‌گذاران مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران هستند یا سرمایه‌گذاری بد است و اصلا سرمایه‌ یعنی نابودکننده اقشار پایین‌دست و طبقات پایین‌دست و حتی فراتر از قانون علیه سرمایه‌گذاران عمل می‌کردند. مثلا در قانون مربوط به واگذاری زمین‌های کشاورزی و روستاییان کم‌زمین به موارد محدودی اشاره شده بود اما مطبوعات به گونه‌‌ای عمل می‌کردند که گویی با هم مسابقه داشتند که کدام یک تندتر بنویسد.

*در اوایل انقلاب اسلامی، مطبوعات و صداوسیما می‌خواستند توجیه کنند که برای چه انقلاب شده است و توجیه غلط می‌کردند و همه را علیه سرمایه‌گذاران تحریک می‌کردند. در واقع مطبوعات نقش مثبتی در سرمایه‌گذاری نداشتند و حتی نقش مخرب هم در سرمایه‌گذاری اوایل انقلاب اسلامی داشتند. ضربه بزرگی که بخش خصوصی کشاورزی خورده، هنوز هم تا حدی ترمیم نشده است.

* یادم است که مثلا کارفرمایجهاد کشاورزی ایران و آمریکا را به عنوان یک فئودال یا خائن یا جانی در خوزستان نشان می‌دادند و اعلام می‌کردند آقای نراقی ۱۸ هکتار مارچوبه کاشته است. این در حالی است که آقای نراقی آن زمان شش هزار هکتار از اراضی لم‌یزرع خوزستان را آباد کرده و ۲۰۰۰ هکتار یونجه، ۲۰۰۰ هکتار گندم، ۳۰۰ یا ۴۰۰ هکتار باغ مرکبات و ۱۸ هکتار هم مارچوبه برای صادرات کاشته بود. تلویزیون جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک خائن و جانی از او یاد می‌کرد که با خون کارگران خوزستانی مارچوبه کاشته و به آمریکا صادر می‌کند.

*ما قوانین و مقررات را طوری اصلاح کردیم که حمایت از سرمایه‌گذاری صورت بگیرد. یادم هست در سال ۶۷ که مجلس می‌خواست به من رأی بدهد یکی از نمایندگان به عنوان اعتراض گفت ایشان اگر وزیر شود از سرمایه‌داران حمایت خواهد کرد. من هم گفتم وزیر کشاورزی موظف است که از سرمایه‌گذار حمایت کند و اگر صدام حسین هم، که آن زمان دشمن اول ایران بود، در ایران سرمایه‌گذاری کند وظیفه من حمایت است. کس دیگری اگر جرم کرده این وزارت دادگستری است که باید به دنبال آن برود. ما سعی کردیم از سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی حمایت کنیم.

*اما ما می‌گوییم هرکسی که بخواهد سرمایه‌گذاری کند، کمک می‌کنیم. سرمایه‌گذار کم پیدا می‌شود که اصلا بیاید از ما درخواست کمک کند. فرض کنید آن سال پنج نفر آمدند سردخانه بسازند که ما هر پنج نفر را کمک کردیم و در مورد آن سردخانه دماوند هم گفتم که من افتخار می‌کنم که کمکی کردم. به آقای شریعتمداری در کیهان هم گفتم اگر شما هم بخواهید سرمایه‌گذاری کنید به شما هم کمک می‌کنم. یا مثلا کسی که می‌خواهد زمینی بگیرد و آباد کند، به او هم کمک می‌کنم، من که نمی‌خواهم این زمین‌ها را به گور بابایم ببرم، در جایی که توسعه محدودیت ندارد، هر توسعه‌ای برای کمک به اشتغال و کشاورزی باشد دولت باید حمایت کند.

*یادم است در وزارت کشاورزی به پرسنل خود گفته بودم؛ ما برای این به وجود آمدیم که مزاحم کسی نباشیم، چون سیستم دولتی همیشه بازدارنده بوده است. در وهله دوم وظیفه ما این است هرکسی را که می‌خواهد در زمینه کشاورزی کاری کند، حمایت کنیم. خب، وقتی مثلا می‌خواهیم یک کار توسعه‌‌ای را انجام دهیم، توسعه در وهله اول به چه چیزی نیاز دارد؟ زمین و سرمایه. وقتی یک آدم می‌آید و می‌گوید در نقطه‌ای سردخانه یا باغی یا صنعت تبدیلی ایجاد یا آب منتقل کنم، وظیفه من کمک کردن است. اما زمانی که می‌خواستم به کسی کمک کنم که در دماوند یک سردخانه ۲۰ هزار تنی با درآمدهای ارزی حاصل از صادرات سیب خود بسازد، روزنامه کیهان نوشته بود که وزیر کشاورزی شریک این سرمایه‌گذار است. در حالی که آن زمان من در گرفتن آهن‌آلاتی که کوپنی شده بود، به او کمک کرده بودم، به این دلیل که بالاخره طرف می‌خواست سردخانه ۲۰ هزار تنی بسازد و تمام نیازهای ارزی را هم خودش تامین می‌کرد. اما کیهان نوشت که وزیر کشاورزی شریک آن سرمایه‌گذار در دماوند است. این یک تخریب است و می‌خواهد که من کمک نکنم تا آن سردخانه راه بیافتد.

کلانتری همچنین در این مصاحبه از نهادهایی نام می‌برد که از او درخواست‌های نامشروع مالی داشتند و تهدید می‌کردند اگر این کار را انجام ندهد اقداماتی را انجام خواهند داد.

منبع:قدس آنلاین



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *