صنعت پوشاک بیش از صنایع نساجی ارز آوری برای کشور دارد ۲۱ شهریور, ۱۳۹۵

مدیر توسعه رسته پوشاک تهران در طرح تکاپو با اشاره به این که صادرات صنعت پوشاک کشور ۴۰ درصد بیش از واردات آن است ، می گوید، با وجود توجه ویژه مسوولان و کارآفرینان کشور به حوزه نساجی، صنعت پوشاک حدود ۳۵ درصد بیشتر از صنعت نساجی ارزآوری برای کشور داشته است.

اقتصاد پرس: «علیرضا مرد فرد» عصر شنبه در نشست مشترک دست اندرکاران طرح تکاپو (توسعه کسب و کار واشتغال پایدار) با معاون توسعه اشتغال و کارآفرینی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، گزارشی از وضعیت فعلی صنعت پوشاک کشور و راهکارهای توسعه آن را ارایه داد.
وی با اشاره به طرح تکاپو که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عنوان یکی از راهکار های توسعه اشتغال در کشور باجدیت در دست مطالعه و اجرا دارد، هدف اصلی از اجرای این طرح را توسعه اشتغال پایدار در رسته‏های کسب‏ و کار منتخب در سطح استان‏ها عنوان کرد.
مردفرد افزود: انتظار می‏رود اجرای طرح بر رونق اقتصادی جوامع هدف اثرگذار باشد و منجر به توسعه کسب‏ و کار و در نتیجه اشتغال پایدار شود که به طور بدیهی ارتقا درآمد و معیشت گروه ‏های هدف را نیز به دنبال خواهد داشت.
وی هدف اصلی از اجرای طرح تکاپو را توسعه اشتغال پایدار از طریق بهسازی دینامیک اشتغال در سطح مناطق ( استان­های منتخب) عنوان کرد و اظهار داشت: منظور از بهسازی دینامیک اشتغال اقدام فعال در راستای اصلاح تعاملات بین سیستم­های کسب­ و کار مختلف با یکدیگر و با سایر سیستم­های اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی است.
به گزارش ایرنا، یکی از طرح های اشتغال که وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی در دولت تدبیر و امید پیگیری می کند، طرح تکاپو است. در این طرح، وزارتخانه درصدد است بنگاه های موجود در کشور که با ظرفیت پایینی تولید می کنند را ارتقا بخشد و بتواند واحدهای کوچک را برای هم افزایی به واحدهای بزرگ متصل کند.
این طرح در رسته های مختلفی که می تواند اشتغالزا باشد، طراحی شده است و به طور عام تاکید بر بنگاه های خرد و متوسط دارد.

**صنعت پوشاک در جهان
وی با اشاره به این که صنعت پوشاک از جمله صنایع اشتغالزا در همه کشورهای جهان محسوب می شود، گفت: گردش مالی صنعت پوشاک در جهان سالانه بطور میانگین حدود ۴۰۰ میلیارد دلار است . صنعت نساجی ۳٫۶درصد و صنعت پوشاک ۲٫۳ درصد از کل تجارت جهانی را به خود اختصاص داده اند .
مردفرد ادامه داد: در۱۰ سال اخیر (از سال ۲۰۰۴ تا سال ۲۰۱۴ )، تجارت پوشاک در سطح بین المللی بیش از ۱۶۷ درصد رشد داشته و از ۲۴۹ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۴ به بیش از ۴۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۴ رسیده است . این میزان رشد در حالی است که در طول سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ رکود و کاهش رشد اقتصادی در عمده کشورهای دنیا، باعث کاهش رشد اغلب صنایع شده بود، اما رشد صعودی صنعت پوشاک باوجود مشکلات اقتصادی در سطح جهان، همواره وجود داشته است.

**مهمترین کشورهای تولید کننده پوشاک
مردفرد مهمترین کشورهای تولیدکننده و صادرکننده پوشاک جهان در سال ۲۰۱۵ را کشورهای چین با سهم ۳۴٫۵درصد، بنگلادش با سهم ۶٫۶ درصد، ویتنام با سهم ۵٫۴درصد و کشور ترکیه با سهم ۲٫۶ درصد اعلام کرد.
مدیرتوسعه رسته پوشاک تهران در طرح تکاپور یادآور شد: صنعت پوشاک به دلیل نیاز به نیروی انسانی در مراحل مختلف تولید و پس از تولید، یکی از صنایعی است که برای توسعه اشتغال به شدت مورد توجه سیاستگذاران به ویژه در کشورهایی که با معضل بیکاری مواجه هستند، قرار می گیرد .
مردفرد افزود: تجارب بین المللی نشان داده است صنعت پوشاک ظرفیت بسیار مناسبی برای توسعه اشتغال به خصوص اشتغال زنان و یا افراد با سطح مهارت و سواد پایین دارد. اما این صنعت به دلیل ماهیت اش توان افزایش سطح رفاه و یا معیشت و همچنین ارتقا دستمزدها را در بلند مدت ندارد، اما می تواند حداقل سیاست مناسبی باشد برای بکارگماردن افرادی که از سطح دانش و مهارت پایینی برخوردار هستند و یا نظیر زنان که به دلیل مسایل فرهنگی و مذهبی ناتوان از یافتن مشاغل دیگر هستند.
وی در ادامه با بیان این که بیش از ۸۰ درصد شاغلان در صنعت پوشاک بنگلادش را ، زنان تشکیل می دهند، گفت: اما نکته مهم در این سیاست، وجود شرکت های بزرگ بین المللی و قوانین و سیاست هایی است که موجب جلب و جذب این شرکت ها به بازار کشورهای در حال توسعه برای بکارگیری و احداث کارگاه های بزرگ تولیدی پوشاک شده است.

**سهم کشورها در تولید و صادرات صنعت پوشاک
وی گفت: مقایسه سهم و نقش کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته در صنعت پوشاک نشان می دهد کشور چین به عنوان بزرگترین صادرکننده و تولیدکننده پوشاک دنیا ۳۴٫۵درصد از حجم کل صادرات پوشاک دنیا را در اختیار دارد.
مرد فرد ادامه داد: همچنین این کشور بزرگترین تولیدکننده پنبه، بزرگترین واردکننده پنبه و مواد اولیه نساجی و پوشاک در دنیا است. بسیاری از شرکت های بزرگ تولید کننده و صاحب نام پوشاک در دنیا، بخش عمده ای از محصولات خود را در این کشور تولید می کنند.

**واردکنندگان پوشاک
به گفته مدیر توسعه رسته پوشاک تهران در طرح تکاپو، کشورهای مختلف جهان در سال ۲۰۱۵ بیش از ۴۱۰ میلیارد دلار انواع پوشاک وارد کرده اند. مهمترین کشورهای واردکننده پوشاک جهان در سال ۲۰۱۵ امریکا، آلمان، ژاپن، انگلستان و فرانسه بودند که در مجموع بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار انواع پوشاک وارد کردند. ۴۰٫۴ درصد از کل پوشاک وارد شده در جهان به این کشورها اختصاص دارد و آمریکا با سهم حدود ۲۰ درصدی از کل واردات پوشاک جهان، بزرگترین مصرف کننده و واردکننده پوشاک جهان به شمار می رود.

**برندسازی و تاثیر این پدیده در رشد بین المللی صنعت پوشاک
وی گفت: براساس تعریف انجمن بازاریابی آمریکا « برند» شامل نام، علامت، نشان، طرح یا ترکیبی از آنها است که برای معرفی یا تمیز دادن یک محصول یا خدمتی که توسط یک یا چند عرضه کننده ارایه می شود، به کار می رود.
یکی از مطلوبیت های مشتری در انتخاب یک محصول، برند معتبر است. در بسیاری از بازارها، برند هویت ویژه ای برای یک محصول می آفریند و آنها را به گروه خاصی از جامعه پیوند می دهد. مشتری با خرید یک محصول برند باور دارد که در مقابل پول خود چیز با ارزشی دریافت کرده است. واقعیت این است که نام تجاری، همانند سرمایه یا فناوری و مواد اولیه در ایجاد ارزش افزوده برای یک سازمان نقش دارد. به طور خلاصه نام تجاری سبب شناسایی فروشنده یا سازنده می شود. برند هر شرکت یا سازمان نشان دهنده فرهنگ آن شرکت است.
وی در ادامه افزود: نگاهی اجمالی به برترین برندهای پوشاک جهان موید این نکته بسیار مهم است که هیچ کشوری بدون توجه و حمایت از برندهای داخلی خود رشدی در آن صنعت نداشته است و تمامی سیاستگذاران با تمرکز و توجه کانونی به کارآفرینان صاحب برند، توانسته اند به رشد، توسعه و صادرات دست یابند.
مردفرد گفت: در این میان کشورهایی هستند که با وجود تولید محصولات در سایر کشورها، حاضر نیستند به هیچ عنوان برندهای تجاری خود را به کشورهای تولید کننده واگذار کنند و این موضوع نشان از ایجاد ارزش افزوده قابل توجه برند در زنجیره ارزش تولیدات تحت لیسانس دارد.

** روند صادرات پوشاک در سطح ملی
مدیرتوسعه رسته پوشاک در طرح تکاپو می گوید، حجم تجارت جهانی پوشاک در سال ۲۰۱۳ بیش از ۴۲۵ میلیارد دلار بوده که در همین زمان سهم ایران از این میزان صادرات حدود ۶۴ میلیون دلار یعنی حدود ۰٫۰۱۵ درصد بوده است .
مردفرد افزود: در حال حاضر براساس برآوردهای انجام شده توسط دست اندرکاران صنعت پوشاک تقریبا۴۰ درصد پوشاک مورد نیاز کشور از تولید داخل تامین می شود و مابقی آن از طرق مختلف قانونی و به طور عام غیرقانونی و بصورت قاچاق از دیگر کشورها وارد می شود.
به گفته وی، مقایسه میزان صادرات پوشاک ایران در سال های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴ نشان می دهد در سال ۱۳۹۴ نسبت به سال ۱۳۸۵ میزان صادرات پوشاک ایران بیش از۶۰درصد کاهش یافته است. همچنین در مقطع زمانی محدود به سال های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ به علت سرمایه گذاری های ویژه و مقطعی برخی از شرکت های خصوصی و نیمه دولتی در حوزه پوشاک و تولید لباس به سفارش کشورهای عراق و سوریه، میزان صادرات پوشاک کشور به شکل غیرمتعارفی افزایش یافت اما متاسفانه به دلایل سیاسی و حقوقی این روند متوقف شد.
وی ادامه داد: از سوی دیگر با توجه به کاهش ارزش پول ملی و افزایش نرخ ارز در سال های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ روند واردات کالا به شدت تحت تاثیر قرار گرفت و باعث شد واردات پوشاک نیز نسبت به سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ کاهش ۸۰ درصدی داشته باشد.

**رکود صنعت پوشاک در ایران
مرد فرد گفت: در این سال ها قیمت پوشاک وارداتی و به تبع آن محصولات تولید داخل نیز از روند صعودی بی سابقه ای برخوردار شد، اما با توجه به هزینه های مربوط به تامین مواد اولیه و نهاده های ضروری این صنعت که اغلب وارداتی هستند، صنعت پوشاک نه تنها رشد پایداری نداشت بلکه به علت رشد صعودی قیمت ها و توان پایین مصرف کننده در خرید کالا این صنعت نیز همانند سایر صنایع دچار رکود شدیدی شد و این روند تا سال ۱۳۹۴ همچنان گریبانگیر این صنعت بود.

** مهمترین مقاصد صادراتی پوشاک ایران
مدیرتوسعه رسته پوشاک تهران در طرح تکاپو گفت: کشورهای عراق، افغانستان، آذربایجان، ترکمنستان و ترکیه مهمترین مقاصد صادراتی پوشاک ایرانی در سال ۱۳۹۴ بودند که در مجموع بیش از ۴۸ میلیون دلار پوشاک ایران به این کشورها صادر شد.
مردفرد افزود: عمده صادرات پوشاک ایران به این کشورها شامل لباس مردانه، زنانه، نوزاد، البسه ورزشی به ویژه لباس شنا، جوراب، کلاه، شال و ژاکت است.

**سهم صادرات از نفت
بطور کلی در بهترین شرایط ممکن سهم پوشاک از کل صادرات غیرنفتی کشور به ندرت به یک درصد می رسید. سهم پایین صادرات پوشاک از یک طرف و آمار ۶۰ درصدی واردات پوشاک مورد نیاز داخل کشور نشان دهنده ظرفیت بالقوه این صنعت در توسعه آن است.
به گفته وی ، در میان صادرات نساجی و پوشاک ایران، تنها ۹ درصد مربوط به صادرات پوشاک است. این در حالی است که ۶۲ درصد کل صادرات نساجی و پوشاک چین مربوط به صادرات پوشاک است. این میزان در اتحادیه اروپا،۶۰درصد، هند ۴۹ درصد، ترکیه ۵۶ درصد، بنگلادش ۹۲ درصد،امریکا ۲۷درصد، پاکستان ۳۴درصد و اندونزی ۶۲٫۵ درصد است.

**روند و وضعیت واردات پوشاک
وی درباره واردات پوشاک گفت: عمده پوشاک در ایران بصورت غیررسمی و یا قاچاق وارد می شود. بر اساس گزارش ستاد مبارزه با قاچاق، میزان قاچاق پوشاک در ایران حدود ۴ میلیارد دلار برآورد می شود، در حالی که بر اساس آمار گمرک تنها ۴ میلیون دلار آمار واردات رسمی کشور است.
مردفرد افزود: تعرفه واردات پوشاک ۱۰۰ درصد است اما به دلیل اینکه در گروه ۱۰ کالایی قرار گرفته است ، تعرفه آن دو برابر یعنی ۲۰۰ درصد محاسبه می شود. تعرفه بالا یکی از دلایل و انگیزه های اصلی برای ورود غیرقانونی این محصول به داخل کشور است. در حالیکه به دلایل مختلف، صنعت نساجی ایران، ناتوان از تامین مواد اولیه مرغوب و باکیفیت است ، ورود مواد اولیه پوشاک نظیر پارچه و حتی رویه و آستر پارچه یکی از مهمترین اقلام وارداتی بصورت قاچاق به شمار می روند.مهمترین مبادی واردات رسمی پوشاک به کشور ، کشورهای امارات متحده عربی، ایتالیا، هند، سوئیس و منطقه آزاد کیش است.
به گفته مدیر توسعه رسته پوشاک تهران ، ملاحظه روند واردات رسمی پوشاک به کشور نشان می دهد این روند در سال های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۱ ثابت بوده اما در سال های اخیر به دلیل بالارفتن قیمت ارز، کاهش قابل توجهی داشته است.
مرد فرد تاکید کرد، مطالعات میدانی نشان می دهد عمده پوشاک وارداتی بصورت رسمی از جمله پوشاک تخصصی نظیر پوشاک ورزش اسکی، کوهنوردی و یا لباس های کار ویژه و تخصصی است. باتوجه به مشخص نبودن قیمت این نوع پوشاک، واردات آن برای وارد کننده با وجود پرداخت حقوق و عوارض گمرکی بالا، صرفه اقتصادی دارد.

**برندینگ در صنعت پوشاک کشور
در حال حاضر بازار مصرفی استان های پرجمعیت شمال غرب و غربی کشور تحت تسلط منسوجات و پوشاک کشور ترکیه است. تاثیر صنایع نساجی و پوشاک قدرتمند ترکیه بر بازار مصرفی ایران به حدی است که بر روی سبک و نوع مصرف، مصرف کنندگان ایرانی تاثیر به سزایی داشته است.
مرد فرد گفت: بخش مهمی از بازار پارچه تهران در اختیار برندهای ترکیه ای، اماراتی و دیگر کشورهای آسیایی است. برند تجاری بیش از ۹۹ درصد لباس های وارداتی، برندهای معروف جهانی اما به صورت تقلبی است که با توجه به اگاه نبودن اغلب مصرف کنندگان داخلی، به عنوان کالای برنددار از مقبولیت بسیار بالاتری برخوردار است. متاسفانه براساس مطالعات انجام شده نزدیک به دو سوم قشر جوان کشور حتی با وجود کیفیت پایین تر یا قیمت بالاتر، پوشاک برنددار تقلبی را ترجیح می دهند.
وی ادامه داد: وضعیت برندینگ پوشاک در حدی اسف بار است که بیش از ۹۰ درصد پوشاک تولید داخل نیز با برندهای خارجی عرضه می شود. حتی بسیاری از تولیدکنندگان داخلی (باکیفیت) نیز ترجیح می دهند با استفاده از نام های معتبر جهانی، با پوشاک وارداتی برنددار تقلبی، رقابت کنند.
مرد فرد گفت:در این میان اگرچه آن ها در کوتاه مدت از مزیت مقبولیت برندهای غربی استفاده می کنند، اما با گذشت زمان همین تولیدکنندگان بزرگ نیز به مبلغان و مروجان بی نام و نشان برندهای جهانی (و خرده فرهنگ های همراه) آنان تبدیل می شوند.

**برند یعنی هویت
به گفته مرد فرد، پوشاک بدون برند یعنی پوشاک بی هویت. برندینگ کالای مد (نساجی/پوشاک/کفش) فرآیندی هزینه بر بوده و مستلزم صرف زمان، هزینه و تلاش فراوان است. در این میان کمک و همکاری دولت ها و دستگاه های ذیربط نیز در ایجاد و تثبیت برندهای ملی ضروری است.
مدیر توسعه رسته پوشاک تهران در طرح تکاپو گفت: کشورهای چین، هند و ترکیه با برنامه ریزی و سرمایه گذاری بر روی برندهای ملی خود، سعی در ایجاد ارزش افزوده، حمایت از تولید و بازارهای داخلی و ایجاد فرصت های تجاری در جهان دارند. برندهای جهانی جزیی از سرمایه کشورها به شمار می رود و حتی بر روی تصویر آن ها در جهان تاثیر می گذارند .
مردفرد در پایان تاکید کرد با سرمایه گذاری در برندینگ داخلی این فرصت فراهم خواهد شد تا به جای استفاده از فرهنگ وارداتی، فرهنگ و هنر غنی ایرانی بتدریج جایگاه خود را باز یابد و بخش مهمی از مسایل فرهنگی کشور حل شود.

منبع: ایرنا



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *