طرح انتقال آب گلستان به استان سمنان متوقف شد ۵ تیر, ۱۳۹۵

طرح انتقال آب سرچشمه های زرین گل استان گلستان به استان سمنان که از سال‌های گذشته اجرائی شده بود با مخالفت مردم و شکایت سازمان محیط زیست متوقف شد.

اقتصادپرس: طرح انتقال آب از سرچشمه‌های دهنه جنگلی زرین گل شهرستان علی آبادکتول به استان سمنان از سال ۷۸ با تصویب وزارت نیرو بین آب منطقه‌ای استان گلستان و استان سمنان به امضاء رسید اما با اعتراض‌های فراوان مردمی روبرو شد و اکنون با شکایت محیط زیست متوقف شد.

به نظر کارشناسان و مردم منطقه، این طرح انتقال آب سبب به خطر افتادن بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه‌های سرخداری ایران در این منطقه می‌شود و این در حالی است که بسیاری از روستاهای این دهنه زرین گل مشکل کمبود آب دارند.

کارشناسان حوزه محیط‌زیست و منابع طبیعی معتقدند که هدایت این سرچشمه‌ها به شاهرود باعث تنش‌های اجتماعی و محیط زیستی در منطقه می‌شود و آثار مخربی که شاید در کوتاه‌مدت دیده نشود اما در درازمدت می‌توانند تأثیرات سویی در منطقه داشته باشد.

دهنه زرین گل با بیش از ۴۵۰ هکتار اراضی زراعی امروز حال و روز خوشی ندارد و متاسفانه بیش از ۵ میلیون متر مکعب آب سرچشمه‌های این دهنه در حال انتقال به استان سمنان است.

یکی از ساکنین منطقه علی‌آباد بابیان اینکه کمبود آب سبب شده محصول خوبی نداشته باشیم اظهار کرد: درآمدهای مردم منطقه از راه کشت شالی و گندم است.

دبیر مجمع نمایندگان استان گلستان و نماینده مردم علی آبادکتول در مجلس شورای اسلامی گفت: در طرح اولیه، این طرح قرار بوده انتقال آب از چشمه‌های قطری در حوزه آبریز شاهرود استان سمنان باشد اما دست‌اندازی به چشمه‌های آبریز شهرستان علی آباد کتول در استان گلستان شده است.

اسدالله قره خانی افزود: اجرای این طرح حیات وحش، حیات جنگل، حق آب مردم در بخش کشاورزی و دامپروری و شرب مردم روستاهای پایین دست را تهدید کرده است.

وی افزود: با روشن شدن مرزهای سیاسی استان گلستان جلوی برخی تعدی‌ها و تجاوزات به منابع استان گرفته می‌شود و انتقال آب سرچشمه‌های زرین گل به سمنان یکی از موارد تعدی است که ذخیره‌گاه سرخدار در استان گلستان را با خطر مواجه کرده است.

نماینده مردم علی آبادکتول در مجلس تصریح کرد: آب سرچشمه‌ها و سفره‌های آب زیرزمینی زرین گل با زدن چاه‌ها به سمنان منتقل‌شده و تنها ۸۰۰ متر تا پایان اجرای کامل این طرح باقی‌مانده و آب سرچشمه‌های زرین گل در حالی به سمنان منتقل می‌شود که سرانه مصرف آب شرب شاهرود بیشتر از مردم گلستان است.

به گفته وی، اگر اقدامات به‌موقع دادستانی و محیط‌زیست استان گلستان نبود تاکنون این پروژه به پایان رسیده بود.

استاندار گلستان هم در جلسه شورای اداری استان با اجرای این طرح مخالفت کرد و این قرارداد را بدون توجیه علمی دانست و گفت: این طرح صدمات زیادی زیست محیطی به استان گلستان می‌زند و ما پیگیر این طرح هستیم.

حسن صادقلو افزود: در انتقال آب سرچشمه های زرین گل و حوضه آبریز گلستان به سمنان تخلف صورت گرفته و براساس قراردادهای قبلی قرار بود ۵ میلیون مترمکعب آب از حوضه آبریز قطری به سمنان انتقال یابد اما هم‌اکنون خطوط انتقال از حوضه آبریز در استان گلستان انجام شده است.

وی اظهار کرد: این موضوع تاکنون دوبار در شورای تامین استان مطرح شده و هم اکنون این پروژه متوقف بوده و تخلف در حال بررسی است.

وی ادامه داد: بنابر تصمیم اخیر وزارت نیرو حجم آب انتقالی از پنج میلیون متر مکعب به ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار متر مکعب کاهش یافته اما ما این راهم قبول نداریم.

استاندار گلستان تاکید کرد: آب حوضه آبریز گلستان باید به گلستان تخصیص یابد و آب حوضه قطری به سمنان منتقل شود و ما اعتقاد نداریم که اب شرب سمنان تامین نشود اما با انتقال آب سرچشمه‌های گلستان برای توسعه باغ و کشاورزی در سمنان مخالفیم.

مدیر کل محیط زیست گلستان هم در گفت وگو با تسنیم در این باره گفت: این طرح از سال ۷۸ با تصویب وزارت نیرو بین آب منطقه‌ای استان گلستان و استان سمنان به امضاء رسید.

اسماعیل مهاجر افزود: در این توافق با احداث ۶۰ کیلومتر خط انتقال لوله ۱۶ اینچی سالانه ۵ میلیون مترمعکب آب از استان گلستان برای آب شرب مردم شاهرود منتقل شود.

وی گفت: با اجرای این طرح چشمه‌های منطقه حوزه آبرزی استان گلستان هم به لوله‌های اصلی انتقال متصل و این امر سبب واکنش‌های محلی و منطقه‌ای شد که پس از سال‌ها کش و قوس قبل از اجرای نهایی وزارت نیرو با فرستادن کارشناسان این طرح را تعدیل کرد.

مدیر کل محیط زیست گلستان تصریح کرد: در این تعدیل از ۵ میلیون متر مکعب به ۲٫۵ میلیون مترمکعب کم شد و به جای ۱۲ ماه در سال قرار شد ۸ ماه در سال آب منتقل شود.

وی افزود: با شکایت محیط زیست با این عنوان که این طرح مطالعات زیست محیطی ندارد، از طرف دادستانی علی‌آبادکتول اجرای این طرح متوقف شد.

مهاجر گفت: احدث جاده به طول ۱۰ کیلومتر در دل جنگل با عرض ۸ متر و خسارت فراوان، رانش‌های ۴۰۰ متری ارتفاعات در جنگل، کور کردن چشمه‌ها با زدن حلقه‌های چاه برای رسیدن به عمق چشمه  از جمله دلایل محیط زیست گلستان برای توقف این طرح بود.

وی افزود: مهم‌ترین خطر اجرای این طرح برای بزرگترین زیستگاه ۴ هزار هکتاری سرخدار در این منطقه است و این از نظر محیط زیست توجیه علمی نداشتن این طرح است.

مدیر کل محیط زیست گلستان تصریح کرد: با داشتن چشمه‌های آب شور در منطقه از آنجای که براساس این تنها آب‌های شیرین منتقل می‌شود منطقه دچار لب‌شوری و از بین رفتن درختان پهن برگ دوران سوم زمین‌شناسی می‌شود.

مهاجر گفت: سازمان محیط زیست تحت هیچ عنوانی از شکایت خود صرف نظر نمی‌کند.

استان گلستان در چند سال اخیر با تنش آبی مواجه است و با وجود بارش کمتر از ۳۰۰ میلی متر در استان ذخیره‌های آب زیرزمینی استان دچار مشکل شده است.

منبع: تسنیم



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *